Hoera we zijn met zijn drietjes

Het heeft even geduurd, maar hier is dan eindelijk een berichtje uit Bogota. Bogota zullen jullie denken, ze zaten toch in Paipa? Nee we zitten dus in Bogota, maar ik zal bij het begin beginnen.

Vrijdag 10 augustus werden we om zes uur opgehaald door Walter. Eerst zijn we naar Tunja gereden om de originele papieren op te halen voor de adoptie van Sol Maria. Iets voor negenen waren we in Tunja op het ICBF. In Tunja kwam ook Ula erbij, ze is de tolk die alles voor ons zou vertalen in Duitama waar we Sol Maria zouden ophalen.

De wegen zijn niet echt slecht in Boyaca, op sommige stukken zijn er zelfs dubbele banen, maar nog niet overal en ze zijn nog volop bezig. Rond een uur of half elf waren we in Duitama. Daar hebben we eerst slingers en balonnen opgehangen en taart neergezet. Om elf uur zou Sol komen.


Eindelijk daar kwam ze aan, in een wolk van roze. Wat een mooi meisje, nog mooier dan op de foto's. Al mijn spaans was in ene verdwenen. Foto's gemaakt natuurlijk en daarna cadeautjes en taart. De pop van oma vond Sol erg mooi en lekker zacht. Na een uurtje zijn we naar Paipa gegaan naar ons hotel. Sol heeft de hele autorit geslapen.


Aangekomen in het hotel kwamen de tranen. Walter en Ula hebben ons nog even geholpen met de spullen sjouwen naar de kamer en het vertalen van een boekje met Sols dagritme. Vanaf dat moment waren we alleen. Zo voelden we ons ook, we zaten ver buiten het dorp en er was ook geen internetaansluiting. En toen had Sol na een uur ook nog een broek vol diarree. We hadden geen kinderbedje dus namen we Sol tussenin. We waren bang dat ze anders uit bed zou vallen. In bed kwam alles er ook aan de bovenkant eruit. Sander onder de kots en wij dachten dat het van de stress kwam.

We hadden een onrustige nacht, Sol heeft gelukkig wel geslapen, maar wij waren toch wel ongerust. De volgende ochtend leek het wel goed te gaan, maar alweer kwam alles er aan alle kanten uit nadat ze wat had gegeten, daarna was ze hangerig en apatisch. Gelukkig belde Ula ons om te vragen hoe het ging, zij heeft Angela voor ons gebeld en na wat overleg besloten we dat het beter voor Sol zou zijn om naar de Halifax te gaan.


Walter is ons komen halen en aan het eind van de dag waren we terug in Bogota. Daar zijn we goed opgevangen in the Halifax, wat een opluchting. Heerlijk een hotel dat ervaring heeft met kinderen. De arts was al geregeld voor Sol, ze kwam naar het hotel en toen bleek dat Sol een infectie had. We kregen druppels om het spugen te stoppen en die werken gelukkig. Sol is gisteren in badje geweest, de eerste keer dat ze echt heeft gelachen. En ze is de nacht goed doorgekomen in een eigen kinderbedje. Maar......

Sander is vannacht begonnen met spugen, hij heeft dus ook last van de infectie. Ik gelukkig nog niet. Hij krijgt zo tabletten via de dokter tegen het spugen (de dokter belde om te vragen hoe het nu met Sol gaat).

Gelukkig gaat het nu beter met Sol. Ze heeft vanmorgen gespeeld en ziet er beter uit. Eigenlijk moesten we in Paipa blijven met Sol. Maar we hopen natuurlijk dat we in the Halifax mogen blijven. Het is hier veel beter voor Sol, een hotel dat ervaring heeft met kinderen, speelgoed en andere kinderen waar ze mee kan spelen. Maar dat zullen we morgen wel horen van het ICBF....

Voorlopig liggen Sol en papa lekker te slapen.

Voor ik het vergeet, iedereen bedankt voor alle reacties die we tot nu toe hebben gehad op onze berichten, we vinden het leuk om te lezen dat iedereen meeleeft, vooral als het even wat tegen zit is het contact met Nederland erg belangrijk.
En natuurlijk zijn we ook heel blij met de hulp van Walter, Angela, Ula en iedereen hier in the Halifax het is echt heerlijk dat deze mensen die ons nauwelijks kennen zo met ons meeleven en vanalles voor ons regelen om het hier wat makkelijker voor ons te maken. Maar we gaan weer de goede kant uit, binnenkort lezen jullie meer!