Toch nog een berichtje

Er wordt nog regelmatig gevraagd of we nog berichtjes op onze blog zetten, dus bij deze toch nog een keer een berichtje.

We zijn inmiddels al weer 7 weken in Nederland en het gaat goed. Sol heeft haar draai al aardig gevonden. We doen het rustig aan, af en toe naar de opa's en oma's, boodschappen doen en we gaan ook 1 keer in de week zwemmen. Soms met papa, maar meestal met mama en Sol vind het geweldig. Ze zit meer onder water dan erboven.

Ook zijn we naar een binnenspeeltuin geweest met ons via groepje (via is de cursus die je moet doen voor je mag adopteren en we hebben nog steeds contact met onze medecursisten). Sol herkende Clive nog die ook op het vliegveld was om ons te verwelkomen en ze heeft heerlijk gespeeld met de andere kinderen. Daarnaast is ze ook daar weer verwend met cadeautjes.

13 oktober was Sols welkomstfeest. Het was druk en Sol is enorm verwend. Boekjes om te lezen, kleurtjes en een kleurboek, speelgoed en kleertjes. Ook al is alles niet direct uitgepakt, Sol is er wel erg blij mee.
Daarnaast heeft mama nog bonnen gekregen voor kleding en voor Ikea, altijd leuk, want nu hebben we Sols kamertje nog iets verder in kunnen richten met een tafeltje en twee stoeltjes en een spiegel die open en dicht kan en plankjes waar Sol haar speelgoed op kwijt kan.

Na al die verwennerij is Sol lekker aan het spelen met haar cadeautjes. Ze vindt het leuk om te kleuren en speelt veel met haar poppen en de poppenwagen die ze gekregen heeft van oma Dees.
Als we gaan wandelen met de honden mag een van de poppen ook vaak mee in de poppenwagen. Maar ook met de andere cadeaus wordt veel gespeeld.

Jullie zijn natuurlijk ook erg nieuwschierig hoe het met Sol en de honden gaat. Ook dat gaat goed, Sol en Thygo zijn de dikste vrienden, maar ook met Kishla en Drazic gaat het goed. Thygo krijgt regelmatig een borstelbeurt met de kam en borstel die ze voor haar pop heeft gekregen. Drazic krijgt zijn bakje eten van Sol, omdat hij het netste kan wachten tot hij mag eten. Tussendoor staat Sol regelmatig te koken voor de honden in haar keukentje. Dan krijgen ze een bordje waar een blok op ligt met een mes vork of lepel. We vinden overal bordjes met blokken waar de honden hebben gelegen.

Gelukkig blijven ze meestal wel van Sols speelgoed af, er is in deze 7 weken 1 boekje gesneuveld en een knuffel gesloopt, dus het valt gelukkig mee. Ze beginnen nu te begrijpen dat er verschil is in hun speelgoed en het speelgoed van Sol. Ook Sol geeft heel duidelijk aan dat ze niet aan haar speelgoed mogen komen. Vaak komt ze dan met iets van de honden aan en pakt haar speelgoed af.

De volgende grote stap wordt de peuterspeelzaal. Vanaf volgende week mag Sol twee dagdelen naar de peuterspeelzaal. We denken dat ze dat wel leuk zal vinden, omdat ze in Colombia ook elke dag naar peuterschool ging. We zullen zien. Vooral mama zal de gezelligheid van Sol wel missen. En misschien wil ze wel niet, dan is mama's probleem gelijk opgelost.....

we zijn thuis!!!

We zijn thuis, raar gevoel, we zitten nog niet echt in ons ritme. Wat zeg ik we zitten nog helemaal niet in ons ritme. Het begon vanmorgen al goed. Sander was vanmorgen al bijna te laat bij de tandarts en Sol wilde gewoon niet wakker worden. Het begon bij mij vannacht al, ik had me toch trek in een lekkere warme maaltijd. Maar ja we moesten nog boodschappen doen, dus ik had echt pech.

Maar laat ik eerst even beginnen bij ons vertrek uit Bogotá.

We werden door Walter opgehaald en naar het vliegveld gebracht. Sol en ik werden ergens geparkeerd en Walter en Sander gingen de koffers inleveren en tickets regelen. Heerlijk iemand die je zo overal doorheen loodst. Sander was zo aan de beurt ondanks de lange rijen die voor de loketten van Iberia stonden te wachten. Daarna nog belasting betalen en naar de douane.

Vanaf dat punt moesten we ook van Walter afscheid nemen, de rest moesten we zelf doen.

Bij de douane onze paspoorten en papieren laten zien, die zijn tot bij de chef gekomen, dus daar hebben we even gestaan, de eerste keer dat we moesten wachten. Tja we hadden Walter misschien gewoon mee moeten nemen, maar ja een keertje wachten is niet zo erg...

Na diverse controles van de handbagage en metaaldetectoren was het wachten op het vliegtuig. Zoals je op de foto kunt zien heeft Sol zich prima vermaakt. Maar ja op een gegeven moment was ze moe en het vliegtuig had vertraging, dus toch maar een tijdje in de buggy liggen slapen. Als je gewend bent s'middags even te slapen, is het wel een lange dag.

Toen we eindelijk in het vliegtuig konden stappen werd ze wakker en toen had ze het even niet naar haar zin. Met opstijgen heeft Sol lekker op schoot gezeten en met de fles erbij werd ze wel rustig. Uiteindelijk heeft ze een deel van de andere pasagiers zitten vermaken, er was toch geen film, dus heeft Sol gezorgd voor gratis entertainment. Misschien hadden we moeten proberen haar ticket terug te krijgen....

Vanaf half tien zaten we in het donker (schemerdonker dan). Vanaf dat moment tot aan het ontbijt heeft Sol heerlijk liggen slapen. Sander slaapt nooit in het vliegtuig (te lange benen) dus ik durfde mijn ogen ook wel even dicht te doen.

Toen het ontbijt klaar stond en Sol de zakjes hoorde kraken werd ze wakker, nou ja wakker, ze had haar ogen open en heeft wat gegeten en gedronken. Maar ze werd steeds wakkerder (in Bogotá slapen we op dat moment nog) en op het vliegveld in Madrid hebben we koffie en chocomelk gedronken en lekker rond gewandeld.



Van Madrid naar Amsterdam, het laatste stukje vliegen. Sol heeft nog een uurtje geslapen in het vliegtuig. Nog een tijdje bij papa op schoot gezeten en toen weer in de riemen voor de landing. Daar had Sol even geen zin meer in. Ja wat wil je na zo'n lange vlucht. Op dat moment ben je echt blij dat je Spaans spreekt, want dan gaan we maar omkopen. Wie staat er op het vliegveld te wachten en wie heeft er een kadootje voor Sol? Opaaaa en Omaaaa.....

We hebben er maar een spelletje van gemaakt in de hoop dat er op het vliegveld ook echt iemand zou staan met een kadootje, anders waren we alsnog de klos en konden we weer gaan winkelen....

Terwijl Sander de koffers ging halen, zijn Sol en ik als echte dames even naar de baños gerend om ons een beetje op te knappen. Na zo'n lange vlucht is dat niet overbodig. Sander opgezocht en die pakte net de laatste koffers van de band, waren onze kofferrriemen eraf. Die liggen vast nog ergens in Bogotá.......

En toen natuurlijk naar de schuifdeuren. Sol was helemaal wakker en er helemaal klaar voor, want achter de schuifdeuren stonden ze op haar te wachten.
Wij hadden geluk, er stonden mensen op ons te wachten en er waren kadootjes voor Sol Maria, hoefden we niet direct weer te gaan shoppen....
Bedankt voor de aandacht en de kadootjes, Sol was er erg blij mee.

Deze eerste nacht zijn we rustig doorgekomen, vanmorgen wat moeite met wakker worden en nu ligt Sol een middagdutje te doen. We zullen niet meer zo vaak bloggen, we zijn nu immers weer bereikbaar, maar de 13e oktober houden we een welkomstfeestje en de kaartjes komen er aan (waarschijnlijk pas volgende week), dus wie weet....

We komen naar Nederland

Nog even een laatste blog voor we vertrekken naar Nederland. Zo goed als alles is ingepakt en we hebben geen extra koffer nodig!!! Sol heeft goed geholpen met inpakken.

Vanmorgen tijdens het ontbijt zag Sol een vliegtuig over komen. Ze wees er naar en we moesten allebei kijken. Ze is er dus toch wel mee bezig. We hebben het via boekjes al verschillende keren over het vliegtuig gehad. We zijn erg benieuwd wat ze er in het echt van vindt....

Maar dat lezen jullie wel in de volgende blog. We worden om 1 uur Colombiaanse tijd opgehaald en 5 uur gaan we de lucht in.

We zien jullie in Nederland.
Groetjes Sander, Petra en Sol Maria

koffers inpakken en .....

Vanmorgen ben ik maar eens begonnen met het inpakken van de koffers. Nou jullie denken wel dat we veel te veel hebben om in de koffers te stoppen, maar tot nu toe hoeven we nog niet met zijn drieen op de koffers te gaan zitten om ze dicht te krijgen.



Dat en .... heeft nog niets te maken met wegwezen, nou ja wegwezen naar de speeltuin dan in ons geval. Want na zo'n zware klus heb je wel wat ontspanning nodig en waar kun je je beter ontspannen dan in de speeltuin.

We hebben nu al zo vaak over de speeltuin geblogged, dat we bang zijn dat er achter de brievenbus een enorme stapel aan offertes ligt voor speeltoestellen. Nou ja klimmen en klauteren is wel iets voor Sol, dus die klimt zo over die hele stapel heen.



Groetjes uit Bogotá en misschien morgen nog een laatste blog voor we naar het vliegveld vertrekken.

CHICHI

ALLEREERST EEN WAARSCHUWING!!!
DE BLOG VAN VANDAAG IS NAMELIJK ERG LANG GEWORDEN....

Terwijl ik hier zit te bloggen is het nog zaterdag 8 september hier in Bogotá.

We hebben echt een geweldige dag gehad. We zijn naar het Parque Jaime Duque geweest, maar bij ons zal het in gedachten altijd wel het park van Mr. ChiChi blijven....

Bij de ingang van het park kun je verschillende soorten toegangsbewijzen kopen. Intree voor het hele park, intree voor een deel van het park of intree voor enkel de dierentuin. Het toegangsbewijs zit als een armbandje om je arm, dat vond Sol natuurlijk reuze interesant.

Maar eerst even een korte uitleg over het park. Jaime Duque is piloot geweest en nadat hij gestopt was met vliegen heeft hij dit park opgericht. Een soort van educatief pretpark voor kinderen.

Er is van alles te zien en te doen. We zijn eerst met de de monorail het hele park door geweest. Om een beetje een idee te krijgen wat er allemaal te doen is.

Daarna maar aan de wandel, kwamen we bij een attractie waarbij we met een bootje langs sprookjes uit 1001 nacht gingen. Helaas geen beweging in de poppen te krijgen, maar ja we zijn ook erg verwend met euro Disney's Small World.

Helaas hebben we de reliefkaart van Colombia gemist, daar kwamen we in het hotel pas achter, maar we zijn wel in een goudvissen expositie met lachspiegels geweest.

Toen volgde een kostuums van de wereld expositie, daar vonden we Barbie in haar nederlandse outfit. Click de foto even aan, dan kun je de special edition tekst onder haar rokje ook lezen.



Er waren ook een aantal draaimolens, zat ik samen met Sol in een olifantendraaimolen en Sander probeert dus foto's te maken, maar Sol zwaaide naar de verkeerde kant (zie uitvergroting van de foto en let vooral op Sol's handje). Toch een hoop lol gehad, dus op naar de volgende attractie.



Sander zat samen met Sol in een treintje, Sander opgevouwen als een banaan, want die was natuurlijk veel te lang. Gaat dat treintje ook nog door een tunneltje en met alle uitstoot en geen ventilatie gaf dat een hoop uche uche.



Toen werd het tijd voor een perro caliente, van al die attracties krijg je trek. Maar nee hoor Sols aandacht werd volledig gegrepen door de botsauto's waar ze niet in mocht. Maar als ze had mogen kiezen had ze haar perro caliente zo ingeruild voor een botsauto.

Vanuit de monorail hadden we al een behoorlijk grote blote man gezien. Tja die wilde ik wel eens van dichtbij bekijken, dus wij er naar toe. Het ging om bijzonderheden uit de oude wereld, waar we mr chichi (Hercules?) tegen kwamen.


Over Mr. ChiChi heb ik nog iets uit te leggen. Als Sol moet plassen zegt ze dat ze chichi moet doen, let dus even goed op de bijgevoegde foto's. Sol wees namelijk naar boven en zei chichi.....





Nog een heerlijk rustige attractie, lekker dobberen in een visje. Even relaxen.



Daarna was het gedaan met de rust, want toen kwamen we moderne flintstone mobiles tegen. Als een ervaren chauffeuse zit Sol achter het stuur. En moet je die voetjes zien, die onder het karretje vandaan komen, dat was echt een geinig gezicht.

Aan de andere kant van het park ligt een kleine dierentuin met een speeltuin. Tja als je in Bogotá al alle speeltuinen onveilig maakt, dan kun je dat hier ook niet laten. Dus wij naar de andere kant van het park.



We probeerden langs een grote glijbaan te glippen, maar dat lukte niet. Sol stond al bijna bij de glijbaan voor we er erg in hadden. Ik bood natuurlijk gelijk aan om foto's te maken, omdat ik weet dat Sander gek is op pretparkavonturen. Nou wat dat aan gaat kan hij straks met Sol zijn hart ophalen, die lijkt echt nergens bang voor en wil echt alles uitproberen.



Sander dus met Sol en een jute zak naar boven en daarna samen naar beneden, Sol had natuurlijk de grootste lol en wilde eigenlijk nog wel een keertje. Maar pappa vond het wel genoeg want die had zere billen (zie uitvergroting foto). En het werd toch wel hoog tijd om naar de andere kant van het parkje te lopen. Want om vier uur zouden we alweer worden opgehaald en het was inmiddels al weer een uur of twee.


De volgende foto's hebben we genomen in de dierentuin.









En omdat we altijd enthousiaste reacties krijgen op de speeltuinfoto's, nog een paar foto's om de blog van vandaag af te sluiten.











Dit was het dan voor vandaag, viel eigenlijk best wel mee toch?
Sol ligt nu heerlijk te slapen, wie weet droomt ze nu van haar volgende pretpark avontuur....

Hoera! Het laatste papiertje is binnen!

Hoera! We hoorden net van Walter dat hij Sols Nederlandse paspoort heeft opgehaald. Vanavond om 6 uur Colombiaanse tijd brengt hij het paspoort naar het hotel.
Alle papieren om naar Nederland te kunnen gaan zijn nu compleet.

Omdat wij niet mee hoefden om het paspoort op te halen zijn wij maar voor straf naar de speeltuin geweest.....


















Morgen gaan we nog een dag naar een groot park, Parque Jaime Duque als ik het goed heb, we zijn dan pas rond een uur of zes terug in het hotel. Zondag koffers inpakken en maandag gaan we vliegen. Oke ik val in herhaling, maar het zal jullie niet ontgaan zijn dat we blij zijn dat we dinsdag onze Sol ons huis, onze hondjes, familie, vrienden en Nederland kunnen laten zien.

Naar huis gaan kriebels

Het begint nu toch wel te kriebelen om naar huis te gaan. In het hotel is het nu erg rustig en we hoeven morgen alleen nog maar het Nederlandse paspoort op te halen en de koffers in te pakken.

Vanmorgen zijn we langs het kantoor van Iberia gelopen om onze tickets te confirmeren, zodat we zeker weten dat we een vlucht naar huis hebben. Het kantoor van Iberia is hier niet zo ver vandaan, dus hebben we de benenwagen weer gepakt, zodat we op de terugweg nog een speeltuintje kunnen pakken.

Zoals al op de foto te zien is klimt en klautert Sol echt overal op en in, wat zullen we blij zijn met onze traphekjes!

We gaan maandag 10 september om 17.00 uur Colombiaanse tijd de lucht in (vluchtnummer IB 6740). Dan is het in Nederland inmiddels middernacht. We hebben een nachtvlucht naar Madrid en we hopen dat Sol het grootste deel van de vlucht slapend doorbrengt.

Om tien voor tien Spaanse (en ook Nederlandse) tijd komen we dinsdagmorgen 11 september aan in Madrid. We zullen dus wel de nodige keren naar het kleine hokje moeten met Sol voor een verschoning. We zijn erg benieuwd hoe dat gaat. Je kunt er in je eentje je kont al nauwelijks keren, laat staan met een beweeglijke Sol van ruim twee.



Dan een uurtje of drie wachten op de volgende vlucht van Madrid naar Amsterdam (vluchtnummer IB 3246). Rond tien voor een gaan we de lucht in en om kwart over drie s'middags zijn we in Nederland!!!!

Sol en de bomba

Hier is nog een filmpje. Nadat Sol een forse middagdut had gedaan hebben we nog even met haar gespeeld. In eerste instantie begon het rustig totdat ze een bomba wilde hebben. Wel, pappa is de beroerdste niet dus die heeft er een paar opgeblazen. Maar als de ballon niet is dichtgebonden maar alleen dichtgedraaid dan kan deze wel eens onverwacht opengaan en op de bekende wijze leeglopen. Sol vond het prachtig en pappa heeft zeker nog wel tien keer hetzelfde moeten doen.

paarse dino's en donuts

Heerlijk een dagje niks doen. Nou ja niks doen, we zijn natuurlijk wel naar de speelplaats gewandeld. Sander en Sol hadden een ontmoeting met een paarse dino, daarna nog honderd keer van een statische glijbaan af, die op een gegeven moment zo vonkte, dat zelfs Sol er genoeg van kreeg.

Dan maar naar de volgende speeltuin. Kwamen we onderweg een dunkin donuts tegen. Omdat Sol de vorige keer in andino shopping center zo had zitten smullen bij dunkin donuts, vonden we het geen slecht idee om daar even een bakkie te doen.



Maar het duurde even voor we onze bestelling erdoor hadden. Tja net open en dan al direct een stel slecht spaans sprekende extranjeros, dat valt niet mee. Maar we kregen er geen spijt van, want Sol heeft weer heerlijk zitten smullen.



Tja en dan heb je het onvoorspelbare Bogotaanse weer, waren we net in parque chico en begint het te regenen. Sol de glijbaan af, die werd gelijk even droog gedweild. Waren de pilas van het fototoestel ook nog leeg, dus Sol weer naar de basura voor papa, om de pilas weg te gooien.
Uiteindelijk zijn we maar terug naar het hotel gelopen, in Nederland kunnen we ons nog vaak genoeg nat laten regenen.

confirmedad en nederlands paspoort

Vanmorgen om half negen werd ik door Walter opgehaald om het confirmedad te tekenen bij het ICBF in Bogotá. Dit is een soort van toestemming voor de adoptie van Sol.
Deze confirmedad hebben we nodig om het nederlands paspoort aan te vragen, samen met nog een hoop andere formulieren.

Dat Nederlandse paspoort hebben we direct daarna aangevraagd. Sol hoefde namelijk niet mee, ze was lekker met andere kinderen en Sander in het hotel aan het spelen.
De papieren zijn ingediend en het paspoort is betaald, nu dus maar afwachten wanneer ze bellen dat het paspoort klaar is.

Met Walter heb ik afgesproken dat we twee dagen vrij zijn, woensdag en donderdag hebben we dus lekker voor onszelf. Het paspoort zal vrijdag wel klaar zijn, het consulaat zit hier in de buurt, dichtbij het parkje waar we regelmatig gaan spelen, dus ophalen moet geen probleem zijn.

Dan hebben we nog een heel weekend om te relaxen en maandag gaan we dan naar het vliegveld, zodat we dinsdag rond kwart over drie in Nederland landen.
Hoeraaa!!!!!!!!!!!!!!! Daar kijken we echt naar uit. Niet dat we het niet naar ons zin hebben, maar het is toch wel lekker om straks weer thuis te zijn.


Sol is trouwens al aan het inpakken....

Omdat de keuken werd ontsmet, werd er vanavond niet gekookt. We konden wel brengpiza eten, maar daar had ik niet zo'n zin in, dus zijn we vanavond maar bij El Corral gaan eten. Sol heeft weer lekker de show gestolen en kreeg weer alle aandacht. Ook heeft ze behoorlijk wat frietjes en hamburger op. Je betaalt er trouwens net zo veel als in de mac en het is nog tien keer zo lekker ook!!!

Colombiaans paspoort en Monsters Inc.

Vannacht besloot het waterleidingbedrijf van Bogota om het water af te sluiten. De reden zal voor ons wel altijd een mysterie blijven maar feit was dat Sander zijn tanden niet meer kon spoelen na het poetsen (althans, niet met kraanwater). En de volgende ochtend was er weliswaar water maar de druk was minimaal. Dus het was een beetje behelpen, maar ach ... als dit alles is.

Als het goed gaat verwachten we vandaag samen met Walter om het Colombiaans paspoort, de conformidad en het Nederlands paspoort te regelen. Eerlijkheid gebied te zeggen dat we vrijwel 100% zeker weten dat niet alles vandaag zal lukken maar dat we in ieder geval iets gaan doen. We wisten zelfs niet eens zeker of we Walter vandaag wel zouden zien want we hadden nog niets gehoord. Maar jawel hoor, om 08:30 stond Walter op de stoep.

We (Sol, Petra en Sander) zijn meteen doorgereden naar het Ministerio de Relaciones Exteriores waar we een enorme rij mensen voor de deur zagen: de beruchte wachtrij. En hier werd de werkelijke waarde van het begrip Walter zichtbaar. Hij loodste ons direct door naar het winkeltje waar je pasfoto's kon laten maken en we waren eigenlijk direct aan de beurt. Dit winkeltje (heel toepasselijk en getuigend van een gezonde ondernemingsgeest) zat in hetzelfde gebouw.

Na de pasfoto's loodste Walter ons direct langs de beruchte wachtrij, langs de bewaking en eenmaal binnen blufte hij zich onmiddelijk voor in een lange rij met scheldende mensen en binnen een minuut waren we toe aan het volgende loket. Ik denk dat dit al met al zo'n 3 tot 4 uur wachten heeft gescheeld. Daarna was het even wachten, papieren controleren, nog eens wachten, vingerafdruk van Petra zetten en nog wat papieren voorbereiden en dan nog eens even wachten en toen ... was het paspoort gereed.

Om 10.30 waren we weer terug in het hotel en hadden we het Colombiaans paspoort van Sol. Wat we nog missen is het conformidad (moet nog door het ICBF worden afgegeven) en het Nederlands noodpaspoort voor Sol. Het conformidad komt morgen (dinsdag) en dan kunnen we daarmee het Nederlands noodpaspoort voor Sol gaan aanvragen. Al met al zullen we dus deze week wel gereed zijn met de hele procedure maar we zullen onze terugvlucht niet vervroegen. Dus opgelet allemaal: we zullen op de afgesproken tijd op 11 september terug zijn in Nederland!

Nadat we nog even wat gedronken en gegeten hadden in het hotel zijn we nog even gaan ... shoppen en wandelen richting de speeltuin. Hier hebben we geconstateerd dat Sol eigenlijk precies lijkt op het meisje Boo! uit de film Monsters Inc. Op de foto's en de filmpjes uit de speeltuin kun je zien waarom.

Morgen hopen we de rest van de papieren te krijgen of in ieder geval te kunnen aanvragen. Jullie gaan het allemaal lezen. Tot morgen.